Λέσβος: Ταξίδι σε 3 διαστάσεις από την Alternative Sailing

Βαρεθήκατε τα καθιερωμένα και θέλετε οι φετινές σας διακοπές να έχουν κάτι το ξεχωριστό, το μοναδικό, που θα σας μείνει αξέχαστο; Μπορείτε να το βρείτε σε ένα από τα ομορφότερα νησιά του Αρχιπελάγους. Στη Λέσβο. Δεν χρειάζεται να πει πολλά κανείς γι’ αυτό το νησί. Τόσο μεγάλο και με τέτοια ποικιλία δραστηριοτήτων, ώστε να μην το βαρεθείτε ποτέ, κοσμοπολίτικο για όσους επιθυμούν έντονη νυχτερινή ζωή και διασκέδαση μέχρι πρωίας, αλλά και ήσυχο για αυτούς που θέλουν να αράξουν σε έναν κολπίσκο μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα. Οργιώδες φυσικό περιβάλλον, ιδιαίτερη αρχιτεκτονική, μακραίωνη ιστορία, ξεχωριστοί τόποι λατρείας, πλούσια πνευματική ζωή και φανταστική κουζίνα.

Οι παραλίες της Λέσβου έχουν το δικό τους χρώμα. Κρυστάλλινα νερά, με 7 Γαλάζιες Σημαίες σε γνωστές παραλίες του νησιού σας περιμένουν. Όμως τα πιο μαγευτικά ακρογιάλια είναι κρυμμένα σε μικρούς κολπίσκους, συχνά δυσπρόσιτα από τον δρόμο. Για να κολυμπήσετε σε αυτά, θα χρειαστείτε πλωτό μέσο. Ένα δαιδαλώδες δίκτυο υγροτόπων απλώνεται γύρω από τους δύο κόλπους του νησιού, αλλά και στην ενδοχώρα, όπου θα συναντήσει κανείς πλήθος ενδημικών και σπάνιων ειδών χλωρίδας και πανίδας. Εκτός όμως από τις φυσικές ομορφιές ο επισκέπτης του νησιού θα θαυμάσει τα όμορφα χωριά και τους παραδοσιακούς οικισμούς με τα διατηρητέα τους κτήρια, αλλά και τα κάστρα που δεσπόζουν επιβλητικά στους λόφους πάνω από αυτούς. Την ιστορία του νησιού μπορεί κανείς να παρακολουθήσει στα αρχαιολογικά και λαογραφικά του μουσεία. Ιδιαίτερα γνωστά είναι τα μοναστήρια του νησιού που προσελκύουν πλήθος πιστών, που προσέρχονται για προσκύνημα και για να εκπληρώσουν το τάμα τους. Για τους λάτρεις της καλής κουζίνας, το νησί έχει να προσφέρει ποικιλία πιάτων, μεζέδων και πλούσιων εδεσμάτων, που τα συνοδεύει το πασίγνωστο ούζο που παράγεται στις δεκάδες μικρές και μεγάλες βιοτεχνίες της Λέσβου.

Όλα αυτά μπορεί κανείς να τα απολαύσει κάνοντας ιστιοπλοΐα και να τα συνδυάσει με δραστηριότητες όπως οι καταδύσεις, το ποδήλατο, το περπάτημα, η παρατήρηση της άγριας φύσης. Η Alternative Sailing είναι μία εταιρεία που δραστηριοποιείται στη Λέσβο, ως βάση, αλλά και σε ολόκληρο το Βόρειο και Νότιο Αιγαίο. Με τα ολοκαίνουργια σκάφη της και την ασφάλεια που σας προσφέρουν οι έμπειροι skipper της, μπορείτε να ταξιδέψετε ανέμελα σε ονειρικά μέρη με την παρέα σας ή με την οικογένειά σας. Διαλέξτε ένα από τα ταξίδια που σας προτείνουμε ή επικοινωνήστε μαζί μας για να σχεδιάσουμε αυτό που ταιριάζει στις δικές σας επιθυμίες.

Για όσους δεν έχουν αντικρίσει ακόμα τις ομορφιές της, αλλά και για όσους έχουν έρθει ξανά και ξανά, η Λέσβος πάντα έχει κάτι καινούργιο να γνωρίσεις και να απολαύσεις. Φέτος η Λέσβος και η Alternative Sailing σας προσφέρουν ένα τρισδιάστατο ταξίδι!!! Πλεύστε με το ιστιοφόρο σκάφος γύρω από το νησί, καταδυθείτε στο βυθό του και εξερευνήστε παλιά ναυάγια, ποδηλατήστε ανάμεσα στους ελαιώνες, περπατήστε στους υγροτόπους και αναρριχηθείτε στα πευκόφυτα βουνά της. Με αφετηρία το σκάφος και την ιστιοπλοΐα, σας προσφέρουμε τη δυνατότητα να γνωρίσετε με τον καλύτερο τρόπο τη Μυτιλήνη, το Μόλυβο, το Σίγρι, το Πλωμάρι, τους δύο ξεχωριστούς κόλπους της Καλλονής και της Γέρας, αλλά και τα γύρω νησιά. Στη στεριά και τη θάλασσα η Alternative Sailing είναι η επιλογή σας. Ελάτε σήμερα σε μία εμπειρία ζωής!

Text provided by Alternative Sailing
Website: http://www.alternativesailing.gr/
e-mail: info@alternativesailing.gr
Facebook: https://www.facebook.com/#!/pages/Alternative-Sailing-Lesvos-island-Aegean-sea-Greece/489804597722168

Η Κεφαλονιά, το μεγαλύτερο νησί του Ιονίου Πελάγους, αποτελεί σήμερα έναν από τους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς της Ελλάδας. Το νησί χαρακτηρίζεται από γραφικούς οικισμούς, μοναδικά φυσικά τοπία, μαγευτικές παραλίες και πλούσια πολιτιστική κληρονομιά. Κατά τη διάρκεια της μακραίωνης ιστορίας της, η Κεφαλονιά σηματοδοτήθηκε από την κυριαρχία των Ενετών από τον 13ο μέχρι τα τέλη του 18ου αιώνα.

Τα δύο μεγαλύτερα μνημεία της συγκεκριμένης περιόδου που διασώζονται μέχρι σήμερα είναι το κάστρο της Άσου και το κάστρο του Αγίου Γεωργίου.

Το κάστρο της Άσου ορθώνεται στην ομώνυμη χερσόνησο, στο βόρειο τμήμα της Κεφαλονιάς. Η προστασία που προσφέρουν τα απόκρημνα βράχια της χερσονήσου ώθησε του Ενετούς να κατασκευάσουν ένα επιβλητικό φρούριο. Το κάστρο κατασκευάστηκε τον 16ο αιώνα και αποτελούσε την έδρα του Ενετού άρχοντα. Στόχος της διοίκησης ήταν η εισροή του πληθυσμού προς την Άσο και  η δημιουργία ενός πόλου ανάπτυξης. Το σχέδιο δεν υλοποιήθηκε ποτέ εξαιτίας της μακρινής απόστασης του κάστρου από τους οικισμούς της περιόδου. Παράλληλα, το κάστρο έχασε τη μεγάλη του γεωστρατηγική θέση όταν καταλήφθηκε η Λευκάδα από τους Ενετούς οπότε σταδιακά παρήκμασε και εγκαταλείφθηκε.
Παρόλο που τα σημάδια του χρόνου είναι εμφανή, διασώζονται  η επιβλητική οχύρωση που ξεπερνά τα 2 χιλιόμετρα σε μήκος, η κατοικία του Ενετού άρχοντα, η θολωτή πύλη εισόδου και η εκκλησία του Αγίου Μάρκου. Η απαράμιλλη θέα προς τις ανατολικές ακτές της Κεφαλονιάς, το Ιόνιο Πέλαγος και το γραφικό ψαροχώρι της Άσου που αναπτύσσεται στο λαιμό της χερσονήσου κόβει την ανάσα.

Το κάστρο του Αγίου Γεωργίου δεσπόζει σε μία λοφώδη έξαρση 300 μέτρων, στο νοτιοανατολικό τμήμα του νησιού. Το κάστρο βρίσκεται 7 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το Αργοστόλι και ορθώνεται πάνω από τον οικισμό Περατάτα. Η κατασκευή του κάστρου ξεκίνησε από τους Βυζαντινούς τον 12ο αιώνα. Η σημερινή μορφή του κάστρου με την περίτεχνη οχύρωση οφείλεται σε πρόσθετα έργα των Ενετών που έλαβαν χώρα στις αρχές του16ου αιώνα. Με το πέρας των εργασιών, το κάστρο αναδείχτηκε σε οικονομικό, πολιτιστικό και διοικητικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής μέχρι τα τέλη του 18ου αιώνα όπου η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στο Αργοστόλι. Παράλληλα, οι δύο καταστροφικοί σεισμοί του 17ου αιώνα και ο σεισμός του 1953 προκάλεσαν εκτεταμένες ζημιές στο περιτοίχισμα του κάστρου.
Το κάστρο καταλαμβάνει μία έκταση που ξεπερνά τα 18.000 τ.μ. και αποτελείται από την οχύρωση, τον εσωτερικό περίβολο και την κορυφή όπου βρίσκονται τα ερείπια του Παλαιού φρουρίου. Στον προάστιο χώρο του  κάστρου  βρίσκεται ο Ιερός Ναός Ευαγγελιστρίας και η Μονή Αγίου Ανδρέα Μηλαπιδιάς. Η πανοραμική θέα προς κόλπο του Αργοστολίου και τις ανατολικές ακτές είναι μαγευτική.

http://www.kefalonia-tours.gr/

Ένα από τα ιδιαίτερα ατού της διοργάνωσης είναι ο Αριστοτελικός Περίπατος, μία βόλτα 17 χιλιομέτρων στο προστατευμένο από την ευρωπαϊκή συνθήκη Natura 2000 βουνό του Αριστοτέλη, εκεί δηλ. που φιλοξενούνται εκατοντάδες σπάνια και φυτά και βότανα, τα οποία – σύμφωνα με αρχαία συγγράμματα – ο μεγάλος φιλόσοφος συμβούλευε στο Μέγα Αλέξανδρο να χρησιμοποιεί ως φαρμακευτική αγωγή κατά τη διάρκεια των μαχών ή της ασθένειάς του.
Ακολουθώντας τον Αριστοτελικό περίπατο
Μπορείτε να συλλέξετε κι εσείς αυτά τα φυτά και με θέα τον Ακάνθιο Κόλπο να κατευθυνθείτε προς τα αρχαία Στάγειρα, εκεί που γεννήθηκε ο Αριστοτέλης και να ατενίσετε την πιο όμορφη θέα που έχετε ποτέ φανταστεί. Ανάμεσα στην ιστορία και στη φυσική εύνοια!

Βρείτε πληροφορίες για το Mount Athos Area Gourmet στη διεύθυνση : www.mountathosarea.org

Η Σαντορίνη αποτελεί έναν από τους πιο διάσημους τουριστικούς προορισμούς στον κόσμο. Η μοναδική μορφολογία του νησιωτικού συμπλέγματος με τους απότομους βράχους, τα πολύχρωμα πετρώματα και την εντυπωσιακή καλντέρα κόβουν την ανάσα του επισκέπτη από την πρώτη κιόλας στιγμή που το πλοίο των Hellenic Seaways πλησιάζει το λιμάνι.
Η ηφαιστειακή δραστηριότητα τα τελευταία 2 εκατομμύρια χρόνια διαμόρφωσε και συνεχίζει να διαμορφώνει έως σήμερα τη μορφολογία του νησιού ανάγοντας το νησί σε γεώτοπο παγκόσμιας εμβέλειας με μεγάλο επιστημονικό και τουριστικό ενδιαφέρον. Η εξέλιξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης διακρίνεται στην προμινωική και μεταμινωική φάση. Το σύνολο των εκρήξεων της προμινωικής φάσης είχε σχηματίσει ένα κωνικό νησί που καλούνταν από τους αρχαίους Έλληνες Στρογγύλη. Η Στρογγύλη άκμασε κατά την εποχή του Χαλκού όπως πιστοποιείται από τον αρχαίο οικισμό του Ακρωτηρίου στις νότιες ακτές του νησιού. Η μινωική έκρηξη (1614 π.Χ.) διαφοροποιεί το τοπίο δημιουργώντας μια μεγαλοπρεπή καλντέρα και σχηματίζοντας τα νησιά Θήρα, Θηρασιά και Ασπρονήσι. Ή βίαιη έκρηξη της εποχής είχε ως αποτέλεσμα την εγκατάλειψη των οικισμών του νησιού ενώ σύνδρομα φυσικά φαινόμενα (σεισμοί, τσουνάμι) επηρέασαν ακόμα και την Κνωσό στη μακρινή Κρήτη. Ακολουθούν νέες εκρήξεις και στους ιστορικούς χρόνους με ροές λάβας και εξώθηση ηφαιστειακού υλικού που σχηματίζουν τα νησιά Παλαιά και Νέα Καμένη στο κέντρο της καλντέρας. Η τελευταία έκρηξη πραγματοποιήθηκε μόλις πριν 60 χρόνια με αποτέλεσμα την επέκταση της Νέας Καμένης.
Στη σύγχρονη ιστορία, οι κάτοικοι της Οίας και των Φηρών έσκαψαν τα τοιχώματα της καλντέρας δημιουργώντας τα εντυπωσιακά ‘υπόσκαφα’. Πρόκειται για σπηλαιοειδείς κατοικίες, λαξευμένες στα απότομα ηφαιστειακά πετρώματα της δυτικής πλευράς της Σαντορίνης. Η σύσταση του εδάφους του νησιού, επηρεασμένη από τα ηφαιστειακά υλικά, ήταν καταλυτική για τη δημιουργία ενός από τους παλαιότερους αμπελώνες στον κόσμο που προσφέρουν έως και σήμερα μοναδικές ποικιλίες κρασιών.

Η ηφαιστειακή δραστηριότητα του νησιού αποτυπώνεται στο έντονο ανάγλυφο, στις ηφαιστειακές φλέβες που διατρέχουν τα τοιχώματα της καλντέρας, στις χρωματιστές παραλίες που αναπτύσσονται στο εσωτερικό τμήμα της καλντέρας, στα σεληνιακά τοπία της Παλαιάς και Νέας Καμένης και στα ιαματικά νερά των Θερμών Πηγών πίσω από την Παλαιά Καμένη όπου αναβλύζει ατμός και θειάφι.

www.santorini-travel.gr/

Η Νάξος αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα και ομορφότερα νησιά των Κυκλάδων. Ως τυπικό κυκλαδίτικο νησί χαρακτηρίζεται από απουσία βλάστησης και έντονος γεωλογικούς σχηματισμούς, γραφικούς οικισμούς και πανέμορφες παραλίες. Οι παραλίες της Νάξου παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία και αναμένεται να ικανοποιήσουν κάθε επισκέπτη. Η πρόσβαση στο νησί είναι εφικτή είτε αεροπορικώς είτε ακολουθώντας την ακτοπλοϊκή γραμμή της Hellenic Seaways.
Άγιος Προκόπιος
Ο Άγιος Προκόπιος βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του νησιού, μόλις 5 χιλιόμετρα νότια της Χώρας. Αποτελεί την πιο φημισμένη παραλία του νησιού με μεγάλες διακρίσεις από περιοδικά τουρισμού διεθνής εμβέλειας. Πρόκειται για αμμώδη παραλία μήκους 1,2 χιλιομέτρων που εκτείνεται από Ανατολή προς Δύση. Η νότια έκθεση της ακτής προστατεύει τους επισκέπτες από τους βόρειους ανέμους καθιστώντας την ιδανική και για παιδιά. Βόρεια της παραλίας αναπτύσσονται εντυπωσιακές αλυκές που προσδίδουν μοναδικά χαρακτηριστικά στο τοπίο. Ανατολικά η παραλία καταλήγει στο ομώνυμο γραφικό ξωκλήσι.

Αγία Άννα
Η παραλία της Αγίας Άννας αποτελεί ουσιαστικά συνέχεια του Άγιου Προκόπιου στα νοτιοδυτικά. Απέχει από τη Χώρα λιγότερο από 7 χιλιόμετρα ενώ χαρακτηρίζεται από εύκολη πρόσβαση. Η βραβευμένη με γαλάζια σημαία αμμώδης παραλία της Αγίας Άννας είναι άρτια οργανωμένη διαθέτοντας ξαπλώστρες, ομπρέλες, εστιατόρια και beach bar.

Πλάκα
Η παραλία της Πλάκας βρίσκεται στις νοτιοδυτικές ακτές της Νάξου, μόλις 8 χιλιόμετρα νότια της Χώρας. Η νοτιοδυτική έκθεση της παραλίας προστατεύει τους λουόμενους από τα μελτέμια του Αιγαίου. Η αμμώδης παραλία της Πλάκας αποτελεί τη μεγαλύτερη σε έκταση παραλία του νησιού όπου κατά θέσεις είναι οργανωμένη με ξαπλώστρες και ομπρέλες. Οι εντυπωσιακοί αμμόλοφοι που αναπτύσσονται κατά μήκος της παραλίας είναι ιδανικοί για το παιχνίδι των παιδιών. Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο πλούσιος βυθός της Πλάκας. Το τελευταίο τμήμα της παραλίας αποτελεί πόλο έλξης γυμνιστών.

Αμίτης
Η αμμώδης παραλία του Αμίτη βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του νησιού σε μικρή απόσταση από το χωριό των Εγγαρών. Η έκθεση της ακτής στους βόρειους ανέμους καθιστά την παραλία ιδανική για τους λάτρεις του wind surfing και του kite surfing. Η εντυπωσιακή και άγρια παραλία του Αμίτη δεν ενδείκνυται για αρχάριους κολυμβητές εξαιτίας των ισχυρών θαλάσσιων ρευμάτων.

Παρθένα και Μικρή Βίγλα
Η Παρθένα και Μικρή Βίγλα στην ουσία αποτελούν μία ενιαία παραλία η οποία χωρίζεται στα δύο από ένα βράχο. Η παραλία βρίσκεται 16 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Χώρας. Η Παρθένα αποτελεί φημισμένο προορισμό για τους λάτρεις του kite surfing και της ιστιοσανίδας. Από την άλλη πλευρά η ατέλειωτη αμμώδης παραλία της Μικρής Βίγλας με τα ήρεμα και ρηχά νερά έχει περισσότερο οικογενειακό χαρακτήρα.

Περισσότερες πληροφορίες για το νησί της Νάξου θα βρείτε στο www.naxos-tours.gr

© Πολιτιστικό Ίδρυμα Τράπεζας Πειραιώς,  Μουσείο Ελιάς και Λαδιού

H Άργιλος δεν υπάρχει σαν λήμμα σε πολλές εγκυκλοπαίδειες… Κι όμως! Η πολιτεία αυτή είχε μια ενδιαφέρουσα ιστορική πορεία ενώ τα ανασκαφικά της δεδομένα είναι άκρως ενδιαφέροντα! Η ίδια η ανασκαφή της έχει και διδακτικό χαρακτήρα, αφού εκπαιδεύει φοιτητές καναδικών, αμερικανικών και ευρωπαϊκών πανεπιστημίων αλλά και Έλληνες πτυχιούχους αρχαιολόγους.
Γεωγραφικά η αρχαία Άργιλος βρίσκεται 4 χλμ. δυτικά των εκβολών του ποταμού Στρυμόνα, σε απόσταση 6 περίπου χλμ. από την αρχαία Αμφίπολη. Η πόλη καταλαμβάνει τον λόφο Παλαιόκαστρο και εκτείνεται σε έκταση 150 στρεμμάτων. Κατά την φιλολογική παράδοση ιδρύθηκε το 655 π.Χ. από Ανδρίους. Ήταν η παλαιότερη αποικία στην αιγαιακή ακτή και η ανατολικότερη της Άνδρου. Σκοπός της ίδρυσής της ο έλεγχος της κοιλάδας του Στρυμόνα και της πλούσιας σε αγροτικά προϊόντα, σε ξυλεία και σε μεταλλεύματα ενδοχώρας.

© Πολιτιστικό Ίδρυμα Τράπεζας Πειραιώς,  Μουσείο Ελιάς και Λαδιού
Στα χρόνια που δεν υπήρχε η Αμφίπολη, η Άργιλος ήταν μια πόλη οικονομικά εύρωστη αλλά σταδιακά τέθηκε στο περιθώριο. Η κατάληψή της από τον βασιλιά της Μακεδονίας Φίλιππο Β’ συνηγόρησε στην παρακμή της. Μετά από αυτή την κατάληψη και καταστροφή δεν συνήλθε και δεν ανοικοδομήθηκε. Η ακρόπολη ήταν το μόνο τμήμα που επανακατοικήθηκε. Εδώ ακριβώς είναι και το σημείο όπου βρέθηκαν αρχιτεκτονικά κατάλοιπα της ελληνιστικής εποχής και ανασκάφηκε ένα από τα σπουδαιότερα κτίσματα της πόλης. Το κτίσμα είναι εντυπωσιακό: τετράγωνο, με πλευρά 14 μ., χοντρούς τοίχους και 2 ορόφους. Στον όροφο κατοικούσε ο κύριος του οικήματος, στο ισόγειο μια πλήρης βιοτεχνική εγκατάσταση, ένα λιοτρίβι άψογα συντηρημένο. Το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς κατασκεύασε αντίγραφό του για το Μουσείο Ελιάς και Λαδιού στη Σπάρτη. Το οίκημα ήταν οργανωμένο κατά τα πρότυπα της ελληνικής κατοικίας: υπαίθρια αυλή στο κέντρο και γύρω δωμάτια. Μια λίθινη σκάλα οδηγούσε στον όροφο.

© Πολιτιστικό Ίδρυμα Τράπεζας Πειραιώς, Μουσείο Ελιάς και Λαδιού

Στον νότιο τομέα της πόλης, που εκτείνεται από την παραλία ως τα ριζά του λόφου, έχουν ανασκαφεί δημόσια αλλά και ιδιωτικά κτίσματα. Στην περιοχή του λιμανιού η αρχαιολογική σκαπάνη αποκάλυψε σπίτια του 7ου αιώνα π.Χ., της εποχής δηλαδή που εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι Έλληνες στον χώρο. Έχουν αποκαλυφθεί τμήματα πλακόστρωτων δρόμων που οδηγούν από την περιοχή του λιμανιού ως την ακρόπολη. Η ανασκαφή των κτισμάτων του νότιου τομέα βοηθά στην κατανόηση του τρόπου που χτιζόταν μια ελληνική πόλη στον θρακικό χώρο: πως οι άποικοι συνυπήρχαν με τον ντόπιο πληθυσμό για περίπου 100 χρόνια και στην συνέχεια τον αφομοίωσαν πλήρως, με αποτέλεσμα τα μεταγενέστερα χρόνια  να γίνεται λόγος για καθαρά ελληνική πόλη σε περιοχή που έχει εξολοκλήρου εξελληνιστεί! Αξιοθαύμαστη είναι η οργάνωση της αποχέτευσης των ομβρίων υδάτων! Όλα είναι εντυπωσιακά!
Η ανασκαφή της Αργίλου είναι μια συστηματική ανασκαφική έρευνα στο πλαίσιο κοινού ελληνοκαναδικού προγράμματος που ξεκίνησε το 1992 και συνεχίζεται. Τα μέχρι τώρα αποτελέσματα είναι απόλυτα ικανοποιητικά. Σκοπός είναι η τελική διαμόρφωση ώστε να αποδοθεί στους επισκέπτες. Η διέλευση της Εγνατίας οδού σε μικρή απόσταση από την αρχαία πόλη δίνει μια καλή ευκαιρία αξιοποίησης του αρχαιολογικού χώρου.
Θεοχάρης Χρηστίδης
Ιστορικός- Φιλόλογος

Το γλυκό του κουταλιού το δοκίμασα πολύ μικρή. Στον κήπο του σπιτιού μου ο παππούς είχε φυτέψει 2 βερυκοκιές που έκαναν πολύ νόστιμα βερίκοκα και που είχαν το «κουκούτσι αμύγδαλο». Κάθε καλοκαίρι η μητέρα μου μάζευε τα καλύτερα βερύκοκα όσο ακόμα ήταν αγουρωπά και τα έφτιαχνε γλυκό του κουταλιού. Τα γινομένα τα μάζευαν οι γειτόνισες και τα έφτιαχναν μαρμελάδα. Τη θυμάμαι με πόση αγάπη και υπομονή έκανε αυτή τη δουλειά.. Τα καθάριζε, τα έβαζε για λιγο στο ασβεστόνερο για να σφίξουν και μετά για να φτιάξει το γλυκό τα έβαζε στη μεγάλη βαρειά κατσαρόλα που είχε γι’ αυτή τη δουλειά. Αντί για αμύγδαλα χρησιμοποιούσε τα κουκούτσια του βερύκοκου που τα έσπαζε με ένα ξύλινο σφυράκι και έτοιμο το γλυκό. Η γλυκειά μυρωδιά του βερύκοκου πλανιόταν για μέρες στο σπίτι. Και είχε ένα χρώμα ….
Η θεία Ασημίνα πάλι έφτιαχνε γλυκό κεράσι και βύσσινο από τα δέντρα που είχε και αυτή στην αυλή της ενώ η γιαγιά Ελενίτσα έφτιαχνε το καλύτερο γλυκό σταφύλι με μπόλικο αμύγδαλο.

Το σερβίρισμα του γλυκού του κουταλιού την δεκαετία του 50’ εξακολουθούσε να είναι μια ιεροτελεστία. Συνήθως ήταν κλειδωμένο σε κάποιο ντουλάπι για να μην το ξετρυπώνουν τα παιδιά του σπιτιού. Εμφανιζόταν όταν ερχόντουσαν επισκέψεις στο σπίτι. Ειδικό βάζο με κουταλάκια να κρέμονται από το λαιμό του και ειδικά πιατάκια κρυστάλλινα. Μάλλον το όνομα το πήρε από αυτά τα κουταλάκια που έπαιρναν οι επισκέπτες και σερβιρίζονταν κατευθείαν από το βάζο. Γλυκό του κουταλιού! Ποτέ δεν μπόρεσα να βρώ το αντίστοιχο όνομα σε άλλες γλώσσες. Αυτό του δίνει μια μοναδικότητα.
Σιγά σιγά άρχισε να χάνει την πρωτοκαθεδρία στο σπίτι. Από τη δεκατία του 60 που το ηλεκτρικό ψυγείο είχε μπει για τα καλά στα σπίτια των Ελληνικών πόλεων άρχισαν να φτιάχνονται και να διατηρούνται γλυκά με υλικά που ήθελαν ψυγείο. Γλυκά με συνταγές που πολλές ήλθαν από το εξωτερικό. Το γλυκό του κουταλιού άρχισε να παραμερίζεται και να θεωρείται ντεμοντέ όπως και τόσο άλλα πράγματα αυθεντικά ελληνικά. Ξεχάστηκε από τα περισσότερα νοικοκυριά.

Πέρασαν αρκετά χρόνια μέχρι οι Έλληνες να το θυμηθούν και πάλι και να το εκτιμήσουν γιατί είναι το πιό υγιεινό από τα γλυκά. Γυναικείοι κυρίως συνεταιρισμοί σε όλη την Ελλάδα άρχισαν να φτιάχνουν γλυκά του κουταλιού με φρούτα και λαχανικά που παράγει ο κάθε τόπος, την κάθε εποχή. Το γλυκό του κουταλιού έγινε και πάλι της μόδας. Νερατζάκι πράσινο, συκαλάκι, κυδώνι, νεράτζι σε ρολλά, καρυδάκι, περγαμόντο, φράπα, φράουλα, αλλά και κολοκύθι, μελιτζανάκι, ντοματάκι, καρπούζι και ότι άλλο φανταστεί ο νους μας. Το καθε ένα με την ξεχωριστή γεύση του και το χρώμα του.

Θα σας πρότεινα αν δεν έχετε δοκιμάσει γλυκό από λεμονανθούς της Χίου και τριαντάφυλλο που φτιάχνουν οι καλόγηροι στο Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου, στη λίμνη Δόξα στον Φενεό. Μοναδικές γεύσεις.

Σιγά-σιγά έμαθα κι εγώ να φτιάχνω γλυκά του κουταλιού. Λεμόνι από τον κήπο μου με την συνταγή της Κουλίτσας, νεράτζι, κεράσι, σταφύλι αλλά και βύσσινο με τη συνταγή της μαμάς που γίνεται και βυσσινάδα. Μου αρέσει η γεύση τους αλλά και όλη η διαδικασία. Να βρεθεί το κατάλληλο φρούτο στην εποχή του, η αγωνία να δεθεί σωστά το σιρόπι, να μπει στα ανάλογα βάζα και μετά το καλύτερο. Να βλέπω τα έτοιμα βάζα με τα πολύχρωμα σιρόπια, στολισμένα, με το καπελάκι τους, δεμένα με την ταιριαστή κορδέλλα ή την κίπερη και την ετικέτα, που πάντα γράφει την ημερομηνία παραγωγής. Μου αρέσει να τα προσφέρω όχι βέβαια στο βάζο με τα κουταλάκια. Δυστυχώς το βάζο της μαμάς δεν υπάρχει πιά. Η φίλη μου η Μαρία μου έχει κάνει δώρο όμως πιατάκια κρυστάλλινα όπως αυτά που είχαμε παλιά και σερβίρω σε αυτά τα γλυκά μου. Τα προσφέρω στη βεράντα με θέα τη θάλασσα, τα καλοκαιρινά απογεύματα μετά το μεσημεριανό ύπνο, πάνω σε χύμα γιαούρτι παγωμένο. Τη γεύση τους θα ζήλευε και το καλύτερο παγωτό.
Μόνο γλυκό βερύκοκο δεν τόλμησα ποτέ να κάνω. Ίσως γιατί ο κήπος με τις βερυκοκιές δεν υπάρχει πιά ή μάλλον γιατί δυστυχώς ξέχασα να ζητήσω την συνταγή από τη μητέρα μου.

Νανά Γεντίμη

Υπενθυμίζεται ότι, ήδη από το 2010, κορυφαίες εφημερίδες και ταξιδιωτικά έντυπα «ανακάλυψαν» τη Θεσσαλονίκη: το 2010, ο κορυφαίος ταξιδιωτικός οδηγός «Lonely Planet» τη συμπεριέλαβε στους δέκα κορυφαίους προορισμούς στον κόσμο, όσον αφορά τη διασκέδαση. Το 2011, η ετήσια έκδοση της «Louis Vuitton City Guide – European Cities» περιέλαβε τη Θεσσαλονίκη στις «απρόσμενες πόλεις», εξαιτίας της γαστρονομίας και των οινικών εμπειριών που προσφέρει.

Την ίδια χρονιά, η εφημερίδα «New York Times» περιέλαβε τη Θεσσαλονίκη «στους 41 κορυφαίους προορισμούς που πρέπει να επισκεφθεί κανείς το 2011». Την ίδια περίοδο, στην αυστραλιανή εφημερίδα «Sun Herald», η Θεσσαλονίκη συγκαταλεγόταν στους προτεινόμενους ευρωπαϊκούς ταξιδιωτικούς προορισμούς.
Πηγή: makthes.gr

Από την ιστοσελίδα www.thesout.gr

Τι θα δείτε
Αξιόλογα αρχαιολογικά μνημεία ναών, αγορών, κατοικιών και φρουρίων στολίζουν τους παραδοσιακούς οικισμούς με την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική. Πλατείες, σοκάκια και πηγές συμπληρώνουν το σκηνικό.
Σε κοντινή απόσταση από τον οικισμό Ποτό θα συναντήσετε τον αρχαιολογικό χώρο της Αλυκής, με τα αρχαία λατομεία μαρμάρου, το ιερό των Διόσκουρων και τις δυο τρίκλιτες παλαιοχριστιανικές βασιλικές (4ου – 7ου αι.). Στην άκρη της χερσονήσου της ομώνυμης χερσονήσου υπάρχει ένα βυθισμένο λατομείο, του οποίου οι λαξεμένες πέτρες φαίνονται με μια απλή μάσκα θαλάσσης!
Σημαντικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι αναρίθμητες εκκλησίες και τα μοναστήρια. Μην παραλείψετε να επισκεφθείτε το μοναστήρι του Αρχαγγέλου Μιχαήλ (11ου ή 13ου αι.), στον Ποτό, που μοιάζει να αιωρείται πάνω από τη θάλασσα, καθώς είναι θεμελιωμένο στην απόκρημνη πλαγιά του βουνού. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής στο Θεολόγο, όπου θα θαυμάσετε την εικόνα της Παναγίας φτιαγμένη από κερί και μαστίχα. Το έργο εικάζεται ότι ανήκει στον Ευαγγελιστή Λουκά.
Το ετήσιο καλοκαιρινό φεστιβάλ Καβάλας – Θάσου, ένα από τα ωραιότερα στην Ελλάδα, φιλοξενεί σημαντικές παραστάσεις αλλά και αξιόλογες συναυλίες. Οι πολιτιστικές εκδηλώσεις κορυφώνονται με την αναπαράσταση του «Θασίτικου Γάμου» όπου αναβιώνουν πανάρχαια διονυσιακά έθιμα, μέσα από τις τοπικές γαμήλιες παραδόσεις.
Πώς θα φτάσετε
Ακτοπλοϊκώς:
Το νησί συνδέεται ακτοπλοϊκώς με την Καβάλα και την Κεραμωτή.
Αεροπορικώς:
Από το αεροδρόμιο «Μέγας Αλέξανδρος» στη Χρυσούπολη Καβάλας.
Από το αεροδρόμιο «Μακεδονία» της Θεσσαλονίκης (170 χλμ. από την Καβάλα).

Η Ζάκυνθος είναι ένα καταπράσινο νησί προικισμένο με εύφορες κοιλάδες και εύκρατο κλίμα (406 τ.χλμ.• 123 χλμ. ακτογραμμής). Η διαφορετικότητα του τοπίου αποτυπώνεται σε μια ποικιλία ακτών: αμμώδεις παραλίες σε απομονωμένα σπήλαια με βαθυγάλαζα νερά στο νοτιοανατολικό τμήμα του νησιού• και ακόμη, απόκρημνες ακτές και ένας εντυπωσιακός υποθαλάσσιος κόσμος στα δυτικά της Ζακύνθου.

Οι Βενετοί, που κατείχαν το νησί από το 1484 ως το 1797, ονόμασαν τη Ζάκυνθο «Φιόρο του Λεβάντε» (άνθος της Ανατολής), μιας και υπάρχουν 7.000 είδη λουλουδιών. Το τρίτο σε μέγεθος μεγαλύτερο νησί του Ιονίου, μετά την Κέρκυρα και την Κεφαλλονιά, είναι διεθνώς γνωστό ως «Τζάντε». Ο ήρωας Ζάκυνθος, γιος του βασιλιά της Φρυγίας Δαρδάνου, ήταν ο πρώτος κάτοικος του νησιού και ο οικιστής της αρχαίας ακρόπολης. Το ενετικό κάστρο χτίστηκε ακριβώς πάνω στα ερείπια της ακρόπολης του νησιού.

Η βενετσιάνικη αρχιτεκτονική επιρροή είναι εμφανής στη Ζάκυνθο παρά τη ζημιά που υπέστη κατά καιρούς το νησί από την έντονη σεισμική δραστηριότητα στην περιοχή. Μετά τον καταστρεπτικό σεισμό του 1953 και την πυρκαγιά που ακολούθησε, ένας σημαντικός αριθμός από ιστορικά μνημεία και ναούς αφανίστηκε ολοκληρωτικά, με συνέπεια να χαθούν για πάντα οι πολιτιστικοί θησαυροί που βρίσκονταν στα κτήρια αυτά. Η πόλη ξαναχτίστηκε με βάση αυστηρές αντισεισμικές προδιαγραφές και με σεβασμό στην αρχιτεκτονική φυσιογνωμία της πόλης.

Η Ζάκυνθος είναι διεθνώς συνυφασμένη με τη θαλάσσια χελώνα caretta caretta, καθώς αποτελεί το σημαντικότερο βιότοπο ωοτοκίας της στη Μεσόγειο. Στη προσπάθειά του για επιβίωση, το πανέμορφο αυτό είδος προς εξαφάνιση, βρίσκει καταφύγιο στον κόλπο του Λαγανά όπου μεταναστεύει κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού ταξιδεύοντας χιλιάδες χιλιόμετρα από διάφορα μέρη της Μεσογείου. Πολύτιμος σύμμαχός της, το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Ζακύνθου, που ιδρύθηκε το 1999 με σκοπό τη διαφύλαξη και την προστασία της οικολογικής κληρονομιάς και της φυσικής ισορροπίας τόσο της θαλάσσιας όσο και της παράκτιας έκτασης, κατά μήκος της νότιας ακτής του νησιού. Εκτεινόμενο από το ακρωτήρι Μαραθία μέχρι την παραλία του Γέρακα, καλύπτει τη θαλάσσια και τη χερσαία περιοχή του κόλπου του Λαγανά – όπου βρίσκονται και οι σημαντικότερες παραλίες ωοτοκίας –, καθώς και μια ζώνη γης που περιλαμβάνει τον υδροβιότοπο της λίμνης Κερίου, τα νησιά Στροφάδες και τις νησίδες Μαραθονήσι, Πεζούλο και Άγιος Σώστης, που μαζί με τις βορειότερες παραλίες (Γέρακας, Δάφνη, Καλαμάκι, Σεκάνια) αποτελούν τόπους ιδιαίτερης οικολογικής σημασίας.

Μία από τις διασημότερες παραλίες του νησιού, που αγγίζει τα όρια του μυθιστορήματος αφού το φοβερό βραχώδες τοπίο του Ιονίου σε συνδυασμό με το μισοθαμμένο στην άμμο ναυάγιο μοιάζουν σαν σκηνικό βγαλμένο από παλιά νουβέλα είναι το Ναυάγιο. Φωτογραφήστε ιδανικά την παραλία μεσημέρι και από ψηλά, προτού το πλοίο «βυθιστεί» ξανά στη σκιά του βράχου, τη στιγμή που το δυνατό ηλιακό φως τονίζει τα υπέροχα γαλαζοπράσινα νερά…

Φωτογραφίες: Alistair Ford